بقعه شش وجهی و گنبدی در فاصله ۳۴ کیلومتری جنوب غربی مشهد و ضلع شمالی روستای ده سرخ مدفن امام زاده عبدالعزیز برادرزاده امام رضا(ع) است که فضای معنوی خاصی را برای این روستا ایجاد کرده و در سالهای اخیر با احداث حسینیهای متصل به آرامگاه بر وسعت آن افزوده شده است . مزار محصور در ضریحی فلزی و فضای داخلی بقعه آراسته به تصاویر و عبارات مذهبی است.
از بنای اولیه این مکان شواهدی مکتوب در دست نیست، اما بقعه فعلی در دوره قاجار بنیان گرفته است.
روستای دهسرخ علاوه بر بقعه سید عبدالعزیز(ع) متبرک به قدوم حضرت علی ابن موسی الرضا(ع) است که شواهد آن به عنوان چشمه و تخت حضرت هنوز وجود دارد.
تخت امام
در باور اهالی دهسرخ، تخت امام همان مکانی است که حضرت رضا(ع ) با یاران خود در آن جا نماز به پای داشتند و از کرامات آن امام قطعه زمینی که بر روی آن ایستاده بودند حرکت کرده و به صورت پشت های برجسته از زمین های اطراف متمایز گردیده است. تخت امام زمینی است به مساحت تقریبی ۶۰۰ مترمربع که در فاصله چند قدمی از چشمه امام قرار دارد. در ورودی این مکان اشعاری به چشم می خورد که مضمون آن اشاره به چگونگی ورورد حضرت به روستای دهسرخ دارد.
چشمه امام
اباصلت روایت کرده: «که چون امام رضا(ع) به دهسرخ رسیدند در زمانی که به نزد مأمون می رفت گفتند: یابن رسول الله ظهر شده است نماز نمیکنید پس فرو آمد و آب طلبید گفتند آب همراه نداریم پس به دست مبارک خود زمین را کاوید آنقدر آب جوشید که آن حضرت و هر که با آن حضرت بود وضو ساختند و اثرش تا امروز باقی است.
