امام زاده های دوقلو، زیارتگاه محبوب کویتی ها در مشهد امام زاده یاسر و ناصر(ع) فرزندان امام موسی کاظم (ع) و برادران امام رضا (ع) هستند که حرم آنها دومین زیارتگاه مهم مشهد به شمار می رود، اما بیش از آنکه ایرانی ها آنها را بشناسند، مسلمانان کویت، عراق، بحرین و امارات به ایشان ارادات دارند و زوار آنها هستند
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر،
در امتداد دره بند گلستان و در ۵ کیلومتری غرب مشهد در ابتدای روستای گلستان بنایی آراسته به کاشی های معرق قراردارد که مقبره امام زاده یاسر و ناصر(ع) است.
این امام زادگان از فرزندان امام موسی بن جعفر (ع) هستند و باهجرت امام رضا (ع) همراه با اهل بیت امام به ایران بویژه خراسان مهاجرت کردند.
در تاریخ طبرستان نوشته شده است: سادات از آوازه ولایت و عهدنامه ای که مامون به حضرت امام هشتم داده بود روی بدین طرف نهادند و او را ۲۱ برادر دیگر بود. این مجموع برادران و بنی اعمام از سادات حسینی وحسنی به ولایت ری و عراق ( اراک فعلی ) رسیدند.
امام زاده یاسر و ناصر(ع)
اگرچه مشهد، همیشه با نام امام رضا(ع) تداعی می شود، اما شاید نام زیارتگاه دیگری در نزدیکی مشهد به گوشتان خورده است که بعد از حرم امام رضا(ع)، زائرپذیرترین زیارتگاه این شهر است. امامزاده ای به نام «سید ناصر و سید یاسر» که در جنوب غربى مشهد قرار دارد.
البته مردم کهن سال تر محلی، این دو امام زاده را به نام های سید ناصر و سید باصر می شناسند و روی کتیبه های قدیمی بنا نیز همین اسامی حک شده، اما مطالعات محبان ایشان که دو دهه پیش انجام شد، مشخص کرد که در کتب و مستندات تاریخی، نام این دو بزرگوار؛ سید ناصر و سید یاسر ذکر شده است.
امام زاده یاسر و ناصر(ع)
آستان امامزاده ناصر و یاسر (ع) تا قبل از بازسازی، شبیه مسجد محلی کوچکی بود که دو ضریح چوبی سبزرنگ کوچک در آن قرار داشت، اما در سال ۸۲ با کمک زائران کشورهای عربی بازسازی شد و به شکل فعلی درآمد.
سال ها پیش، یکی از خیران کویتی به نام هاشم کمال که به این امامزاده ها متوصل شده و خواستار شفاعت ایشان نزد خداوند شده بود، برای برآورده شدن حاجتش، نذری می کند و خیلی زود حاجت می گیرد. بنابراین تصمیم می گیرد تمام هزینههاى ساخت و نصب ضریح این دو امامزاده را بپردازد و آن را رونق دهد. به همین دلیل است که حالا خیلی از زائران امام زاده یاسر و ناصر(ع) از کشورهای کویت و عراق و حاشیه خلیج فارس هستند.
امام زاده یاسر و ناصر(ع)
روى کاشىهاى نماى ساختمان، تاریخچه ساخت بنا نوشته شده است. بر اساس همین کاشی نوشته ها گفته می شود که این بنا در سه نوبت کاشی کاری شده است.
روی کتیبه سنگی که در بخشی از بنا نصب شده، به خط نستعلیق و با امضای رضوان، تاریخ ۲/۸/۳۶ شمسی به چشم می خورد. این کتیبه، قدیمی ترین کتیبه امامزاده است و روی آن نوشته شده: «یا الله، این است بیت الشّرف آقازادههاى محترم معظّم آقا سیّد ناصر و آقا سیّد باصر فرزندان حضرت امام موسى بن جعفر(ع) که به همت جمعى از آقایان مومنین خیراندیش تعمیر شد و در تاریخ ۲/۸/۳۶ به اتمام رسید.»
امام زاده یاسر و ناصر(ع)
بالای این کتیبه هم کاشیکاری های جدیدی وجود دارد که به نظر می رسد عمری حدودا پنجاه ساله دارند. روی این کتیبه ها هم، نام امامزاده ها «سید ناصر و سید باصر» آمده است اما اصلاحاتی که بعدا صورت گرفته، آن را در یکی از کتیبه ها تبدیل به «سید ناصر و سید یاسر» و در دیگرى «سید ناصر و سید باصر» تبدیل کرده است.
جالب است بدانید که در اشعاری که روی کتیبه بالای مزار هم درج شده، اسم این دو امامزاده ناصر و باصر آمده است و با این بیت شروع می شود:
ناصـرا، نور تو شد تابنـده باصـرا، ذکر تو شد پاینـده
یا در جای دیگری آمده است:
در این مکـان دو زاده آل پیـامبر اسـت آرامگـاه زاده موسـى بـن جعفر اسـت
خوابیده است ناصر و باصر در این شرف رفتند همچو لۆلۆ مکنـون در این صـدف
